سورۃ الانبیاء آیت ۹۵
Surah Anbiya · Ayat 95
وَحَرَٰمٌ عَلَىٰ قَرْيَةٍ أَهْلَكْنَٰهَآ أَنَّهُمْ لَا يَرْجِعُونَ ٩٥
Wa haraamun `alaa qaryatin ahlaknaahaaa annahum laa yarji`oon
اور جس بستی (والوں) کو ہم نے ہلاک کردیا محال ہے کہ (وہ دنیا کی طرف رجوع کریں) وہ رجوع نہیں کریں گے
اور ممکن نہیں ہے کہ جس بستی کو ہم نے ہلاک کر دیا ہو وہ پھر پلٹ سکے
And there is prohibition upon [the people of] a city which We have destroyed that they will [ever] return
और किसी बस्ती के लिए असम्भव है जिसे हमने विनष्ट कर दिया कि उसके लोग (क़ियामत के दिन दंड पाने हेतु) न लौटें
और जिस बस्ती को हमने तबाह कर डाला मुमकिन नहीं कि वह लोग क़यामत के दिन हिरफिर के से (हमारे पास) न लौटे
যেসব জনপদকে আমি ধ্বংস করে দিয়েছি, তার অধিবাসীদের ফিরে না আসা অবধারিত।
আর এটি নিষিদ্ধ সেই জনপদের জন্য যাকে আমরা ধ্বংস করেছি, -- যে তারা আর ফিরে আসবে না।
અને જે વસ્તીને અમે નષ્ટ કરી દીધી, તેમના માટે શક્ય નથી કે તે પાછા ફરી શકે
९५. आणि ज्या वस्तीला आम्ही नष्ट करून टाकले, तिच्याकरिता अनिवार्य आहे की तिथले लोक परतून येणार नाहीत
අප විනාශ කළ ගම්මාන වෙත (එහි ජනයා නැවත පැමිණීම) තහනම් විය. නියත වශයෙන්ම ඔවුහු නැවත හැරී නොඑති.
تفسیر
تفسیر بیان القرآن
﴿وَحَرَامٌ عَلَى قَرْيَةٍ﴾ أي: ممتنعٌ على أهلِ قريةٍ ﴿أَهْلَكْنَاهَا﴾ قدَّرنا هلاكها، أو حكمنا بإهلاكها؛ لعُتوِّهم ﴿أَنَّهُمْ لاَ يَرْجِعُون﴾ بالبعثِ والحشر، بل لا بدَّ من بَعْثِهم وحَشْرِهم، وجزائهم على أعمالهم.
وتخصيصُ امتناعِ عدمِ رجوعهم بالذِّكر مع شمولِ الامتناع للكل؛ لأنهم المُنكِرون للبعث والرجوعِ دون غيرهم، أو: يستحيلُ على أهل قريةٍ أهلكناها بسببِ كفرهم أنهم يرجعونَ إلى الدنيا ليتوبوا وتُقبَل توبتُهم.
رسمِ عثمانی (خطِ حفص) میں دیکھیں
وَحَرَٰمٌ عَلَىٰ قَرۡيَةٍ أَهۡلَكۡنَٰهَآ أَنَّهُمۡ لَا يَرۡجِعُونَ